“Houston, we’ve had a problem”

De missie van Apollo 13 wordt vaak samengevat met de beroemde woorden: “Houston, we've had a problem.” Maar het meest inspirerende deel van het verhaal speelt zich niet af in de ruimte — maar op aarde, in het Ground Control centrum van NASA.

Op 13 april 1970, ruim 300.000 kilometer van de aarde, ontploft een zuurstoftank aan boord van het ruimtevaartuig. In enkele seconden verandert een geplande maanlanding in een strijd om te overleven. De astronauten verliezen een groot deel van hun stroomvoorziening, zuurstof en systemen en worden genoodzaakt om zich van de shuttle te verplaatsen naar de maanlander. De maanmissie is voorbij; het enige doel is nog om de bemanning levend thuis te brengen.

Bij de Ground Control in Houston ontstaat geen paniek, maar ongekende concentratie. Honderden ingenieurs, vluchtleiders en specialisten beginnen samen te werken aan een probleem waarvoor geen draaiboek bestaat. Alles moet worden opgelost met wat al aan boord aanwezig is.

Een van de grootste problemen is de ophoping van koolstofdioxide. De filters in de maanlander zijn niet ontworpen voor drie astronauten gedurende meerdere dagen. De beschikbare reservefilters uit de commandomodule hebben een andere vorm en passen niet in het systeem van de maanlander.

In Houston wordt een tafel gevuld met exact dezelfde materialen als waarover de astronauten beschikken: karton, plastic zakken, handleidingen, slangen en een rol ducttape. De opdracht is eenvoudig maar bijna absurd:

"Bouw een adapter met alleen deze spullen."

Teams beginnen letterlijk te puzzelen. Ze bouwen prototypes, testen ze en zoeken naar een manier om een vierkante filter op een ronde opening aan te sluiten. Uiteindelijk ontstaat een geïmproviseerde constructie die eruitziet alsof ze door een hobbyist is gemaakt, maar technisch perfect werkt. Via radioverbinding krijgen de astronauten stap voor stap instructies om dezelfde constructie aan boord na te bouwen. Het resultaat: de koolstofdioxidewaarden dalen en een levensgevaarlijk probleem is opgelost.

De vluchtleider Gene Kranz vat de mentaliteit van Ground Control samen met een houding die legendarisch zal worden: niet focussen op wat verloren is gegaan, maar op wat nog beschikbaar is. Zijn team keek niet naar de beperkingen, maar naar de mogelijkheden.

De ware les van Apollo 13 is daarom niet alleen een verhaal over ruimtevaart. Het is een verhaal over menselijk vernuft onder extreme druk. Wanneer alle standaardoplossingen verdwijnen, blijft creativiteit over. Groundcontrol Training, Coaching & Consultancy werkt vanuit dezelfde gedachte. Niet focussen op beperkingen, maar op mogelijkheden. Niet zoeken naar ideale omstandigheden, maar het maximale halen uit de mensen, kennis en middelen die er al zijn. Door aan te sluiten bij wat aanwezig is, ontstaat ruimte voor groei, ontwikkeling en resultaat.

Samen ontdekken wat mogelijk is, juist wanneer de uitdaging het grootst lijkt.